Kinderen en pijn.
Dec 15, 2025
Dit voorval herinner ik me nog als gisteren!
Ze stapten binnen in de praktijk, een moeder en haar dochtertje. Het meisje was misschien een jaar of 8. Ze was bang, dat zag ik direct. Logisch. Je wilt niet nog een keer weer naar iemand toe, die je misschien ook wel weer pijn gaat doen en aan je loopt te trekken.
Of je wilt of niet, als kind moet je luisteren!
Daarbij merkte ze ook nog eens keer op keer dat het haar niet van de pijn afhielp! Zo lang als ze zich maar kon herinneren! Andere kinderen speelden met elkaar en zij..
Het ging me zo aan het hart!
Het eerste wat ik moest doen, was snel handelen. Als eerste vertelde ik haar dat de kleding niet uit hoefde. De opluchting op haar gezicht! Kinderen vinden meestal niet fijn om bij vreemden hun kleding uit te doen!
Vertrouwen winnen en dat deed ik. Het was moeilijker dan het behandelen op zich!
Ik kreeg haar op de tafel en betrok haar mama erbij. Ze was eerst als een plank van de spanning!
Ik masseerde/kneedde rustig door de kleding heen en deed haar géén pijn. Ik legde uit wat ik deed en hoe en waarom. Ik denk dat ik misschien 10 minuten nodig had om de spieren los te maken en de meeste tijd daarvan was ik bezig om haar op haar gemak stellen. Ik vroeg naar dingetjes die haar interesseerden en maakte grapjes, zodat ze zich steeds meer ontspande.
Het grote voordeel bij kinderen is dat ze bijna ter plekke herstellen! Daarom is het juist de bedoeling om sneller te werken, als bij volwassenen. Kinderen houden er niet van om bij jou in de praktijk te zijn!
Ik resette de gewrichten die dat nodig hadden op een simpele en pijnloze manier. Daarna leerde ik de moeder hoe gemakkelijk zij dit zelf bij haar dochtertje kon doen, mocht dit nog een keer nodig zijn. Ik tilde het meisje van de tafel af en ik zag haar verbaasd wat bewegen.
Ik vergeet nooit weer dat ze ineens naar de massagetafel rende. De handen op de massagetafel legde en een huppel met de benen in de lucht maakte samen met een vreugdekreet!
Ik was helemaal ontroerd en nog steeds als ik er aan terugdenk! Het is het mooiste geschenk wat je als therapeut kunt krijgen!
Ik liep samen met hun mee naar buiten en zei tegen het meisje dat ze niet meer terug hoefde te komen voor een behandeling. Vanaf nu moest ze lekker gaan spelen met andere kinderen. Als er iets was kon ze mamma vragen, want die kon haar nu altijd helpen.
Dat bleek later niet meer nodig te zijn.
Kinderen horen zo weinig en zo kort mogelijk in het zorgsysteem! Samen kunnen we daarvoor zorgen!
Foto’s: gegenereerd met AI (OpenAI ChatGPT)
Heb je vragen over een onderwerp in de blog? Stel ze gerust!
